 | Vandaag | 266 |
 | Gisteren | 330 |
 | Deze week | 1938 |
 | Deze maand | 6879 |
 | Totaal | 415893 |
Even geduld ...
Publicaties Columns2008 2008-46 Column: Joannes van het Kruis.
| 2008-46 Column: Joannes van het Kruis.
Laatst aangepast op vrijdag 28 november 2008 21:47 | |
 | 
|
“Wilde mij eens naor het kerk’of brengen?” vraagt Jan. Sinds de Scheidreef is opgeheven kan hij niet meer naar de begraafplaats aldaar. De afstand is te ver voor zijn door claudicatio geplaagde benen. “Tot voor kort ging het nog wel” zucht Jan. “Dan kon ik onderweg rusten, gelijk op het bangeske op ‘t eind van de Sportlaan. Of ging ik meej de fiets. Mar nou nie meer, hé? Nou mot ik langs den Groene Papegaai of via de Putseweg en da’s te wèèd.” Ik rij met mijn auto naar de openbare begraafplaats aan de Scheidreef. Van ons huis naar de begraafplaats is ruim 3,5 kilometer. Al rijdend vraag ik waarom hij uitgerekend vandaag daar heen wil. “Omda- ’t vandaog den dag is van Joannes van het Kruis” zegt Jan. “Janus, d’n broer van ons vader oi daor altij veel bewondering vör. Daormeej wilde ik nor zijn graf, om bij zijn zaarek te bidden.” Op het kerkhof hou ik gepast afstand en verbaas ik me over het achterstallige onderhoud aldaar. De paden en borders, zien er niet uit. Een maandelijkse onderhoudsbeurt zou een totaal ander aanzien geven.  Wanneer Jan enkele minuten later bij me komt vraagt hij of ik de geschiedenis ken van Joannes van het Kruis, die in 1675 door Clemens X werd zalig gesproken, in 1726 door Benedictus XIII werd heilig verklaard en door Pius XI in 1926 werd uitgeroepen tot leraar van de gehele heilige kerk. Jan maakt me nieuwsgierig. Dus vraag ik om meer informatie, “Ja, ja” zegt Jan. “Joannes leefde van 1542 tot 1591. Hij was van adellijke komaf. Z’n vader stierf kort na z’n geboorte en dör erremoei en gebrek moste ze het wevershuis waorin ze woonden verlaten. Ze verhuisden naar Medina del Campo, waar z’n moeder hem een godsdienstige opvoeding gaf. Joannes was miesdiender en bezocht een zusterschool. De beheerder merkte hem op vanwege zijn stille devotie en liet hem aalmoezen inzamelen, zieken verzorgen en studeren. Om zo rap meugelijk priester en kapelaan van het hospitaal te worre. Mar Joannes wilde da-nie. Hij wilde ontbering, vrij zèèn van alle noden en behoeften. Om volledig los te komme van de wèèreld. Zo kwam hij in ’t klooster van de Berg Carmel, waar hij meende de oude tucht te motte herstellen. De regel van die kluizenaars was verslapt, na hun vlucht voor de Saracenen. Mar Joannes wilde nog meer. Hij wilde ‘absoluut’ leven. Nie via boeken, mar dör ’t leven te proeven. Samen meej Theresia van Jesus begon hij in 1568 een leven van lijden en boete. Ze stopten alle verzachtingen van de kloosterregel. Vanaf dan noemden ze hem Joannes van het Kruis.” Jan spuugt, schraapt zijn neus, kijkt om zich heen en vertelt verder. “De Carmelieten van de oude orde, zagen alle hervormingen meej lede ogen aon. Het ingewikkelde kerkelijke recht in dien tijd, deej ze in actie komme. Meej geweld zetten ze Joannes gevangen. As rebel! Joannes mos meej ontbloot bovenlijf dör den refter lopen en kreeg van alleman geselslagen. Bovendien slecht te eten. Ze beloofden hem beterschap, goed te eten, luxe en een bibliotheek, als hij zijn hervorming zou opgeven. Joannes weigerde en zèèj : Ik zoek slechts de naakte en van alles ontblote Christus. Hij vond Hem. Mar in z’n eigen naaktheid, z’n ontblootheid van stoffelijke goederen, in de pure genegenheid zijner vroegere medebroeders. De leden van de hervormde Carmel wantrouwden Joannes, Ze onderzochten zijn relaties met de Ongeschoeide Carmelitessen. Gekoesterd door zijn werkelijk naakte leven schrijft Joannes voor de zusters zijn werken, predikt vör ze en geeft geestelijke leiding. Hij nam ze de biecht af en bad. Hij bad zeer innig, hij bad tot de leste avond. In trance hoort hij een stem uit de hemel die hem vroeg wat hij wilde.. Joannes zèèj: Heer, geef me dan lijden om voor u te dragen, Geef, dat ik veracht wordt en slechts weinig geteld. Z’n gebed wier sebit verhoord en Joannes stierf om middernacht onder het kruis, meej ‘een stralend licht’ om z’n sterfbed.”. Jan is uitverteld en vraagt me hem terug te brengen. Stil rijden we via de Groene Papegaai naar huis. Het is 24 november. De dag van Joannes van het Kruis. De ‘leraar’, waar ik nooit eerder van hoorde. Corné Brugman. De eerstvolgende evenementen:
|
