De columns van Corné Brugman zijn puur bedoeld als koffie èn borrelpraat. Met een 'knipoog' wordt er gepraat over van alles wat zich in onze gemeente afspeelt. De inhoud van de columns zijn puur voor rekening van de columnist zelf en geeft niet per definitie de mening weer van het bestuur of van de heemkundekring in z'n algemeenheid. “Nou motte d’n krant zien!” zegt Jan. Voor hem ligt het katern “Stad en Streek” opengevouwen. Twee pagina’s zijn gewijd aan de voorbereiding van het WK Veldrijden in onze gemeente. Prachtige kleurenfoto’s tonen een enorme VIP tent, waarin tijdens het WK 100-den genodigden zich kunnen vergapen. Aan het veldrijden en aan elkaar. “Volgens een trotse Jan Prop is zoiets imposants nog nooit op een WK Veldrijen vertoond” citeert Jan de krant. “Wie oi da-van Jantje kunne dienke, hé?” Ik zeg dat Jan Prop weliswaar een belangrijke rol speelt bij de organisatie van het kampioenschap, maar dat hij dat alleen kan, dankzij de steun van bijna 500 vrijwilligers en veel, heel veel sponsors. “Da-klopt” zegt Jan. “Ik vind-ut mirakels wa-dattum realiseert Ik oi da-nooit van-um gedocht.” Vragend kijk ik Jan aan. Wat bedoelt hij? “Ja, ja, da’s zeker, hé?”antwoordt deze. “Vroeger toen Jantje nog een manneke was, wou–um niks anders worre as timmerman. Zèèn ouwers woonden toen nog in de Matthias Wolffstraat. In da-uis neffe d’n school. Toen Jantje zo’n jaor of 7 of 8 was, speelde-um altij meej een duimstok en zeej dan tegen de geburen dattum timmerman wilde worre. Een oom van me die ook op de Heide woonde zeej; Gij timmerman? Gij wor genen timmerman, dan kunde-nie. Gij mot mar zien da-ge laoter een stropdas mag draoge, da-zal beter zèèn.”
Ik zeg dat dit advies is uitgekomen. Jan Prop is nu senior communicatie ambtenaar bij onze gemeente. “Ja, da oi ik nie gedocht” zegt Jan. “Mar nou mot ik eerlijk zegge dattum groots werk verricht.” Verwonderd kijk ik mijn oude buurman aan. “Ik dacht dat jij niet voor het WK was, toch?” vraag ik. “Da-klopt” zegt Jan. “Ik eb niks tegen da-koerske overigens. Mar wel tegen de subsidie van vele tonnen gemeenschapsgeld die ze d’r aon besteejen. Geld da-aon onze burgers tegemoet oi motte komme. Nie aon pakweg 35-duzend Belzen en 10-duzend Ollanders van elders die ze verwachten in ons dörpke. Gemeenschapsgeld mot uitsluitend aon de eigen inwoners ten goede komme, vind ik. Die kunnen daor het ganse jaor plezier van ebbe. Nie weggegooid worre aon twee daogen WK veldrijen. D’r zèèn verenigingen zat in onze dörpkes, die da-geld veel beter kunnen benutten. Zo-as gezèèd, om d’r een jaor lang plezier van te ebbe, vör onze eigen inwoners.” “Maar wie moet het WK dan betalen “ vraag ik. “Sponsors en bezoekers ” antwoordt Jan stellig..”Die kan Jan Prop nou toch ook vinde? Overigens vind ik da-den Rabobank wel mooi weer speult van onze centen, hé? Ik oi liever gezien da-ze mij as trouwe spaorder een percentje meer rente oien gegeven, in plek van tonnen in da-veldrijen te steken. Van de winst die ze maoke meej m’n spaorgeld, betaole ze nou deels da-drinken en frèète in diejen VIP tent.” “Had jij misschien stiekem zelf ook uitgenodigd willen worden?” vraag ik plagend. “Neeje!” zegt Jan. “Zekers nie. Al kwamen ze me meej een limousine thuis om me, dan deej ik ‘t nog nie. Zelfs nie as Jan Prop persoonlijk me kwam inviteren. Want ik geef niks om sport …. die dör de media is verworre tot éénen groten hype. Tot één groot commercieel circus - waor nie de sport - mar alleen het grote geld nog belangrijk is.”
“Wat had Jan Prop nog meer moeten doen behalve subsidie weigeren?” vraag ik. “Jan oi da-koerske buiten ons dörpke motten ouwe. Nie de mèèse, die nie van sport ouwen, d’r meej belaste. Nou ik d’r over nadienk, misschiens was Jantje toch beter timmerman geworre. Zo’n vakman die toevallig simpel in ons dörp leeft en daor volkomen tevreejen meej kan zèèn. Mar eerlijk is eerlijk. Jan draogt nou wel een stropdas en wa-dattum organiseert is grandioos! Ik zal die paor daoge overlast wel overleven, hé? Daorna wordt ‘t gelukkig weer rustig! Ieder zèèn meug, niewaor?” Corné Brugman
De eerstvolgende evenementen:
|