De columns van Corné Brugman zijn puur bedoeld als koffie èn borrelpraat. Met een 'knipoog'  wordt er gepraat over van alles wat zich in onze gemeente afspeelt.
De inhoud van de columns zijn puur voor rekening van de columnist zelf en geven niet per definitie de mening weer van het bestuur of van de heemkundekring in z'n algemeenheid.

Het is koud buiten. Het WK veldrijden is in alle hevigheid losgebarsten. 10-duizenden Belgen kleuren de straten van ons dorp met hun nationale tri-colore en met de Vlaamse Leeuw.

Rond drie uur stap ik Jan zijn huisje binnen. Hij zit lekker onderuit in zijn zetel voor zijn grote flatscreen het veldrijden in ‘zijn’ dorp te kijken. Ik schuif aan en zeg niets. Ook Jan zegt aanvankelijk weinig, tot hij Lars Boom van fiets ziet verwisselen.
“Da-gaot fout!” constateert hij. “Da-manneke mot het nou afleggen tegen de Belzen. Een machtsblok dattum meej zèènen groten mond zelf afriep. ’t Is anders wa, hé? Motte zien!

’t Is meej het wielrennen, gelijk meej ’t voetbal. Alles is verziekt deur den commercie. Neeje, dan was ‘t, toen ik jong was, anders hé? Ik dienk daorom nog vaok aon den tijd van den Mol.”
“De Mol?”vraag ik.

“Ja, da’s zeker” zegt Jan. “De Mol was ooit groot in racefietsen. Den fabriek stond in Ostrecht. Piet Suijkerbuik was directeur. Mar die verwende zèèn renners nie zo zot, gelijk sponsors da-nou doen. Den Mol oi wel één van de eerste profploegen. Ze debuteerden in 1931 in de Ronde van Vlaanderen. Cesar Bogaert eindigde toen als tweede. Da vonden zelfs de Belzen een Ollandse prestatie. Mar ja, Bogaert was dan ook een alve Bels, afkomstig uit Zeeuws-Vlaanderen. Een stukske land da-eigenlijk altij al meer Bels dan Ollands was. Witte wa-da die mannen van Den Mol toen verdienden as profploeg? Ze kreege een fiets, een zwarte Mol trui, een bietje geld en goed te frèète vör en na den koers. Da-was al. Hun krachtvoer bestond toen primair uit biefstuk. Een luxe in dien tijd. En ze reejen vör den sport, waarbij ploegentactiek ook toen al van belang was. Vör den wedstrijd spraken ze af wie d’r mos winne.”

Ik vraag of Mol fietsen een succes waren.
“Man!” zegt Jan.”Een ongekend succes in de jaore dertig. De Mol oi bekâânt 500 agentschappen en steunde lokale Mol wielerclubs, gelijk in Delft en Dordrecht.
Ja, da-was een gewiekst manneke dien Piet Suijkerbuik. Z’n racefietsen kosten toen 70 gulden. Onbetaolbaar vör jonge renners. Dus leverde Suijkerbuik z’n fietsen aon wielerclubs tegen gunstige afbetalingsvoorwaarden. Ja, ja. Piet Suijkerbuijk was de veurganger zulle mar zeggen van lenen.nl.”

“Had de Mol ook renners uit de Zuidwesthoek?” vraag ik. “Want onze burgemeester zegt dat wielrennen in de genen zit van de inwoners in onze regio”
“Ja” zegt Jan. “D’r ware bij ons ook wel goeie renners. Mar de beste in de Mol ploeg kwamen toch van elders. Cesar Bogaert uit St. Jansteen,  Gerrit van der Ruit uit Capelle aan de IJssel, Marinus Valentijn van het Heike en Janus Braspenning uit Zundert. Da waren de grote Mol mannen in mijn jonge jaren. Bogaert was mijn favoriet. Die eb ik zien winnen in 1932 in Ostrecht en in 1933 in Wôôgeraaje.”
We zitten zo druk te kletsen dat we de finish op TV gemist hebben. Niels Albert is al over de meet gekomen, zonder dat we er erg in hadden. Het blijkt een riante zege voor de Belgen.

“Mar ja,” zegt Jan, “die zèèn ook in overgrote meerderheid naor ons dörpke gekommen, hé? Wa-da betreft ed onze burgemeester mar ten dele gelijk. ’t Wielrennen zit bovenal in de genen bij de Belzen en bij ons mar bij een minderheid van de bevolking. Bovendien zèèn veul van ‘onze’ kampioenen ier ook mar komme wonen, he? Nie allemaol geboren en getogen!”

Corné Brugman

De eerstvolgende evenementen:

Openstelling stree... 27.05.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Bestuursvergaderin... 30.05.2012 20.00	Bestuur	Heemhuis 't Kwartier
Praatmorgen in 't ... 03.06.2012 10.00	Zuidkwartier	Heemhuis 't Kwartier
Openstelling stree... 10.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Openstelling stree... 24.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas

Designed by Ed Prop.