Aantal Bezoekers

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterVandaag48
mod_vvisit_counterGisteren367
mod_vvisit_counterDeze week415
mod_vvisit_counterDeze maand7980
mod_vvisit_counterTotaal416994

Foto Impressie's

Geennieuwekruisraketten.jpg Folder_Wielertentoonstelling.png Tijding.jpg Berghoef.jpg raadhuis.jpg Museum.jpg Aanwas.jpg Gloriette.jpg Kortenhoef.jpg Kwartier.jpg

Evenementen kalender

<<  Mei 2012  >>
 Zo  Ma  Di  Wo  Do  Vr  Za 
    1  2  3  4  5
  6  7  8  9101112
141516171819
20212223242526
282931  

Nieuwsbrieven ontvangen?



Ontvang HTML?

Poll's

Wat vindt U van het nieuwe logo van de heemkundekring?
 
Home Publicaties Columns2008 2008-44 Column: Een ongemakkelijk gevoel.

zat

15

nov

2008-44 Column: Een ongemakkelijk gevoel.

“Witte nog” vraagt Jan “wa-da-ze na de leste gemeenteraadsverkiezingen zèèje?”
Ik weet het antwoord en citeer wat onze gemeenteraad samen met het college destijds beloofde: Een nieuwe koers en de burger doet mee.
“Precies!” zegt Jan. “Mar ik eb ’t gevoel dattur nie veul meer van over is. Van die schone belofte. Ze zèèn weer net as vroeger bezig. Meej achterkamertjes polletiek. Meej een bewust  spel van regels en procedures, die gebruikt worre om hun plannekes dör te drukken.”
Ik zwijg. Ik ben benieuwd wat er in het hoofd van mijn oude buurman omgaat.

“’k Eb een ongemakkelijk gevoel.” vertelt deze. “Vroeger was alles anders natuurlijk. Toen was de wereld nog overzichtelijk. Alleman kende alleman. Ge zag mekaar in ’t café, in verenigingen en bij de kerk. Ook onze polletiekers waren d’r te vinde. Ze wiere dan aongesproke op wattur leefde onder de mêêse, hé? We wieste dan ook van mekander wa-dattur leefde en wa-dattur gebeurde. Da’s gedaon, hé? Nou witte we alles pas, as ’t te laot is.”
Even denk ik Jan te begrijpen. Maar ik denk te algemeen, zo blijkt. De pijn van Jan is actueel.

“Witte al da ‘t  burgerinitiatief van Frans Jansen afgeschoten is? Z’n werk van maanden en de instemming van wel 500 gezinnen is in de prullenbak gedonderd. Na een slimme truc van onze burgervaoder.”
Jan vertelt hoe de poging om tot een burgerinitiatief te komen in onze gemeente een vroege dood is gestorven. Frans Jansen was een half jaar druk bezig om voor de hele Raadhuisstraat gelijke bouwmogelijkheden af te dwingen. Ook wilde hij het plan Kerkepad (zeer veel vierkante meters winkelruimte, appartementen en een ondergrondse garage), laten intrekken of zelfs ongedaan  zien worden om een bescheidener opzet te doen realiseren.

“Jansen oi de steun van bekâânt 500 gezinnen die zijn enquête ebbe ingevuld.  500, hé? Da-motte vöral mêêse uit Wôôgeraaje gewiest zèèn.”
Jan rekent voor welk percentage van de gezinnen dat kan betreffen, Hij becijfert dat er in Hoogerheide hooguit 4.000 gezinnen wonen. Dat dus 12,5% de moeite heeft genomen zich uit te spreken. Terwijl we mogen aannemen dat veel meer mensen het er mee eens zijn, maar stilzwijgend de gebeurtenissen aan zich voorbij lieten gaan.

“Daorom” zegt Jan “eb ik een ongemakkelijk gevoel. Want Fränzel adviseerde dit burgerverzoek af te wijzen omdat het niet voldoet aan de regels. Met name omdat er inspraakmogelijkheden zèèn of zèèn gewiest. De raadsfracties konde nie anders dan ‘t  verzoek - van eigen kiezers potverdomme - afwijzen!  Da-valt nie uit te leggen, hé? Meej andere woorde, as ge de regels en procedures kent en goed speult, kunde de burger monddood maoke. Oe rijmt da meej de gedane belofte …. en de burger doet mee.  Witte.  Ik dienk dat ze meej ons voete speule en bewust hun eigen belang realiseren. Of in hun broek schèète uit angst vör schadeclaims wegens reeds gedane toezeggingen. Da-ze daorom de wil van 500 gezinnen den prullenbak indonderen.

’t Zit me nie lekker.  ‘k Eb meej die gang van zaoke een vrjêêt ongemakkelijk gevoel.”
Zuchtend kijk ik mijn oude buurman aan. Ook mij bekruipt een gevoel van onmacht.
Niks geen nieuwe koers. De burger doet simpelweg (nog) NIET mee!

Corné Brugman.

De eerstvolgende evenementen: