Het is vrijdagavond. Opgewonden komt Jan onze keuken binnen. “Ik was bezig m’n geiten en kippen in hun nachtkot te sluiten” zegt hij. “Mar motte nou eens komme kèèke en löstere!”

Ik weet direct waar mijn oude buurman op doelt. De BASF. Ik had het al tot in huis gehoord.
Er is weer eens storing in de steamcracker. De zoveelste op rij binnen een jaar. Met zoals gebruikelijk buitensporige fakkelactiviteit en allesoverheersende geluidsoverlast. Rond 17.00 uur is het deze keer begonnen. Ongetwijfeld wordt ook deze storing weer van een standaard persbericht voorzien, met excuses aan de omwonenden voor de onvoorziene overlast en de melding dat men zijn uiterste best doet om de storing zo snel mogelijk te verhelpen.

Jan reageert laaiend.  “Uitgerekend in deze donkere dagen vör Kerst. Nou mot ’t doodstil zèèn, hé? Nou motte elke ster aan den‘emel kunnen zien oplichten. Zeker de Kerstster. Mar neeje, diene verdomde Bulderende Altijd Storende Fakkelfabriek mot onze kwaliteit van leven weer verpesten!”
Jan is niet de enige die zich mateloos ergert. Sinds vorig jaar oktober is het gemiddeld elke twee maanden raak. Het ergste is dat de (Europese) overheid de BASF geen sancties oplegt of aanzegt. Eén incidentele storing mag gebeuren. De uitzonderlijk hoge storingfrequentie die BASF  binnen een jaar realiseert niet. Zeker niet als je zoals deze chemiereus, duurzaam zegt te willen ondernemen en gebruik te  maken van BBT, de afkorting voor  Best Beschikbare Technologie.

Machteloos kijken mijn oude buurman en ik naar de helverlichte lucht richting Antwerpen. Ik vertel cynisch dat ik er niets van begrijp. Deze zomer was Harald Schwager, nieuw lid van de raad van bestuur bij BASF, nog in Antwerpen. Om vol trots en met een overdosis aan PR bewoordingen te verkondigen, dat BASF Antwerpen voor het BASF concern blijvend belangrijk is. Hij meldde toen dat ze één miljard euro gingen investeren en dat vooral het milieu daarbij prioriteit zou krijgen. Van zichzelf overtuigd was hij glimlachend op TV Antwerpen te zien met de one-liner: 
‘Chemistry is not  part of the problem, chemistry is the solution!’

Wanneer ik deze zin voor Jan vertaal in Algemeen Beschaafd Brabants, kijkt hij of hij het in Keulen hoort donderen.  “Daor is anders nikskenie van te merke, hé? Dienen blaoskaok oi beter de waorheid gezèèd! Chemie heeft nie als doel een goeje kwaliteit van leven, mar alleen maximale materiële belangen! Het lijkt trouwens wel of diejen ganse febriek nou in brand staot” mompelt Jan machteloos, als hij diep gebogen weer naar huis gaat.
De volgende ochtend zie ik hem tot mijn verbazing rondlopen met een stralend gezicht. Nieuwsgierig vraag ik naar de reden voor zijn plotseling, teruggekeerde goede humeur.

“Ik bad gisteravond mijnen paternoster” zegt hij. “Ik eb ’t Kerstkind  serieus om hulp gevraogd  tegen dienen fakkelfebriek. Sebiet kreeg ik vannacht een wonderbaarlijke droom.”

Jan vertelt hoe een engel in zijn droom verkondigde hoe, vanwege de hoogmoed en hebzucht der mensen, de huidige financiële crisis is ontstaan. Met uitval van de economische vraag, ondermeer naar specifiek die chemicaliën die een enorme overproductie kennen. Dientengevolge sluiten steeds meer fabrieken bedrijfsonderdelen, zoals Dow, BASF,  Sabic en Shell. Steamcrackers hebben te maken met deze overproductie en teruglopende marktvraag
“Zodoende zal ook BASF Antwerpen zijnen naftakraker vermoedelijke motte sluiten en lost het fakkelprobleem van z’n eigen op!” zegt Jan zonder een spoor van enige twijfel.
“Witte wa-da-dus het onderwerp wordt van alle kommende Kerst- en Nieuwjaorspreken? Waor de fakkel bleef stille staon!” 

Corné Brugman

De eerstvolgende evenementen:

Openstelling stree... 27.05.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Bestuursvergaderin... 30.05.2012 20.00	Bestuur	Heemhuis 't Kwartier
Praatmorgen in 't ... 03.06.2012 10.00	Zuidkwartier	Heemhuis 't Kwartier
Openstelling stree... 10.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Openstelling stree... 24.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas

Designed by Ed Prop.