| 2008-53 Column: Nieuwjaorke zoete. |
Het is koud de laatste dagen van 2008. Mijn oude buurman is alleen achter het raam van zijn huisje te zien. Met dit weer komt hij niet buiten. Elke dag loop ik even binnen om te vragen of hij wellicht boodschappen nodig heeft. Zo ook vandaag. “Alleen geld eb ik nodig” zegt Jan verbeten. “want in ons dörpke en in den Haag gooien ze ’t meej bakken weg en pakken ’t sebiet terug bij de burgers. Dienk alleen mar aan de prèès van ons aardgas. Die-gaot meej meer dan 10 percent naor boven in 2009. Da-mag nie, hé? Want den prèès van ons aardgas is gekoppeld aan den prèès van den olie en die is de leste maonde meej meer dan 100 dollar per vat omlaog gegaon. Witte, da’s mar liefst 75 percent lager!”
“Zie-de nou?” zegt Jan. “Het geld komt meej bakken binnen bij de gasleveranciers. Dus ook bij de overheid, want die krèège neffe winstuitkeringen, ook taks uit de verkoop van elke kubieke meter gas en elke kilowatt elektriek. Elk jaor meer, want winst en taks zèèn aon de prèès gekoppeld, hé? In plek van da-geld op te potten vör tegenslagen die ze zelf veroorzaoke, gelijk de huidige recessie, ebbe ze ’t uitgegeven en motte ze geld lenen. Zo ook het gasbedrijf via een crossborderlease constructie. Een mooi woord vör een vast vrjêêt ingewikkelde lening. Van het soort waor ze in Amerika patent op ebbe. Witte, da geld was vast nodig om die ‘oge pieten bij Essent absurde bonussen te betaole. Ik zèèn er nie goed van. Nou krèège ze zogezeid daorom geen 250.000 euro winstuitkering in ons stadskantoorke. Winst die wij betaold ebbe meej veul te ‘oge prèèze vör gas en elektriek. Geld da-ze trouwens al lâânk opgemaokt ebbe. Dienk mar aan hun ongebreidelde ambities vör die wielerkoerskes in ons dorpke. Daor is vast meer geld in gaon zitte, dan die 250.000 euro! Om mar te zwèège van al die ontwikkelingsplannen die ze ebbe meej ons dörpke. Want we mögen geen simpel boerendörp blèève, hé? Laot staon een goejkoop, stil dörpke!” Jan zijn betoog wordt onderbroken door kinderen die aan de deur komen zingen. Ik hoor hun liedje: Nieuwjaorke zoete, ons vaareke ei vier voete, vier voete en enen stèèrt, is da genen nieuwjaor wèèrd? Lachend geeft Jan ze een fooi, ieder 50 euro cent. Wanneer hij terugkeert zegt hij: “Da-was dan weer 4 kubieke meter aardgas. Mar ja, ik geef da-geld liever aan die koerekes, dan aon den gemeente of den rijksoverheid.” Om de pijn te verzachten schenkt hij ons een borrel in. We proosten en zwijgen. Jan staart enkele minuten naar het plafond om dan lachend midden in zijn woonkamer te gaan zingen. Een hedendaagse variant op het traditionele Nieuwjaarslied.
Corné Brugman De eerstvolgende evenementen:
|




















Even geduld ...


Even zucht Jan. “We worre bedonderd!” zegt hij wijzend op de Woensdrechtse Bode die opengevouwen op zijn keukentafel ligt. “Zelfs wet’ouwer Groffen misleidt ons meej een sprookske.”
Nieuwjaorke zoete,