De columns van Corné Brugman zijn puur bedoeld als koffie èn borrelpraat. Met een 'knipoog' wordt er gepraat over van alles wat zich in onze gemeente afspeelt. De inhoud van de columns zijn puur voor rekening van de columnist zelf en geeft niet per definitie de mening weer van het bestuur of van de heemkundekring in z'n algemeenheid. “Het carnavalsmotto van dit jaor is zeker nie van toepassing op het beleid van onze gemeente” zegt Jan. “Want zoals die ons gemeenschapsgeld verdelen is schandelijk. Oeroude tradities zoals onze carnavalsvereniging laote ze gewoonweg stikken!” Jan toont me een artikel uit BN De Stem waarin Prins Vic zijn afscheid aankondigt. Volgens de prins is er de laatste elf jaar veel veranderd bij het carnavalsfeest in Wjeeldrecht. Wat hem vooral stoort, is dat de gemeente steeds minder medewerking verleent bij de vele activiteiten die zijn carnavalsstichting ontplooit. Volgens Prins Vic verleende de gemeente van oudsher allerlei hand en spandiensten aan het carnaval. “Nou motten ze alles zelf doen” verduidelijkt Jan . “Zelfs ons stadskantoorke aan de buitenkant versierem meej d’n snoek. Wa-die vrijwilligers van ’t carnaval in 10-tallen joaren ebbe opgebouwd, wor dör den gemeente nou in amper een paor jaor afgebroken!”
Ik lees dat prins Vic zich mateloos stoort aan het feit dat de gemeente bij de voorbereidingen van het WK veldrijden “de benen onder de kont vandaan loopt. Als wij wat vragen, is het antwoord meestal nee." zegt Vic. “Ja, ja da’s zeker hé?” zegt Jan “Da-krèèg-de, as mèèse van buiten onze gemeente den dienst gaon uitmaoke. Ze realiseren zich nie da carnaval een feest is vör de ganse bevolking. Ze dienke da-ze alleen zelf onze gemeente op d’n kaort motte zette. Meej grootse plannen gelijk da veldrijen, Maintenance Valley of van woningstichtingen en projectontwikkelèèrs. Ze zèèn alleen geïnteresseerd in zaoken die geld opleveren of groei. Mar nie in de cultuur van onze Zuidwest’oek. Neeje, da’s nou al herhaaldelijk gebleke. Ze draaien ’t liefst - meej regelkes en leges - den kerststal in Uijbaarege den nek om, den boerendag in Wôôsdrecht, den loods van Herwonnen Levenskracht en nou lijken ze de Snoeken ook nog te willen opdoeken. Alle verenigingen die ik net noemde, doen vrjèèt veul vör mense die anders overal buiten valle. Witte oeveel mèèse dankzij al die clubkes van vrijwilligers un bietje plezier krèège? Van carnavalsleut tot een vekaasieweek, van een fruitmand tot een schonen dag op d’n boerenmart.” Ik snap Jan zijn gevoel Hij ervaart politieke willekeur voor zaken van ‘hoger’ belang. Omwille van media aandacht, urenlange tv-reportages of ordinaire economische groei. Waarvoor meer gewone gebeurtenissen worden opgeofferd. “Regionale gewoontes, medemenselijkheid, saamhorigheid, onderlinge relaties, tradities en cultuurhistorie ebbe in ons raadhuis - waor ze over ons beslisse - geen belang meer” zegt hij. “Ze zèèn alleen bezig meej eigenbelang, dör via hun werkzaamheden vooral zichzelf in ’t daglicht te stellen. Ze knwoope aon mekaor, wat da-ze zelf believen, nie wa-da in menselijke zin een bietje doodgewoon geluk betekent.” Heeft Jan gelijk? Egoïsme en materialisme lijken te overheersen. Bestuurders die teveel met hun hoofd in de wolken lopen en de samenleving minachtend bejegenen, moeten de eerstkomende verkiezingen vrezen. Vrijwilligers zijn de smeerolie in de samenleving. Het carnavalsmotto 2009 is wellicht onbedoeld een signaal. Wanneer de talloze vrijwilligers blijvend genegeerd worden, denken ze mogelijk in 2010 ‘we knwoope alle oppositiepartijen aon mekaor’. Als afrekening, maar in de stellige hoop op een hernieuwde erkenning van puur vrijwillige burgerzin. Ongeacht of dat carnaval betreft, activiteiten van Herwonnen Levenskracht, de boerenmarkt, een levende kerststal, een dorpsplatform of ouderenbond, enz. Ik hoop dat onze bestuurders die signalen uit de samenleving oppakken en snel zichtbaar vertalen in “We knwoopen ut aon mekaor” ondersteunend vrijwilligersbeleid.
Corné Brugman
De eerstvolgende evenementen:
|