 | Vandaag | 54 |
 | Gisteren | 367 |
 | Deze week | 421 |
 | Deze maand | 7986 |
 | Totaal | 416999 |
Even geduld ...
Publicaties Columns2009 2009-06 column: Teveel AH-blauw.
| 2009-06 column: Teveel AH-blauw.
Laatst aangepast op zondag 22 februari 2009 11:43 | |
 | 
|
De columns van Corné Brugman zijn puur bedoeld als koffie èn borrelpraat. Met een 'knipoog' “Den recessie zou zich minder laote voelen, as we nie zoveul winkels van AH in ons dörpke zouwen ebbe” zegt mijn oude buurman stellig. “Ik zèèn nie den enigen hé, die d’r zo over dienkt. Kortgeleeje, leste week of zo, stond ‘t ook in den krant en was ’t ook op den televisie. Den NMA oi klachten gekrege van consumenten over den overdaad aan Albert Heijn winkels. Die winkels kleuren steden, dörpkes en wijken steeds vaoker compleet blauw. Een vrouwke van de NMA citeerde hun klaogers in het NOS journaal. ’t Is bij ons nie anders, he? Meej alle AH winkels en een C1000, wa ook van AH is, ebbe ze bij ons ook bekâânt ‘t monopolie!” Jan zucht en zet behalve 2 koppen koffie ook een flesje koffiemelk op tafef, uit de Lidl.
Ik vertel Jan dat de NMA volgens mij zelfs niet kan of mag optreden. Tenzij AH een totaal landelijk marktaandeel krijgt van meer dan 40%. Dat is echter nog niet zo. “Mar bij ons wel!” zegt Jan fel “Ik schat da-ze bij ons wel meer dan 75 percent ebbe. Ik vin da-onze gemeenteraod d’r tegen mot optreeje. Of as-da nie kan, mar mot zörgen vör stevige concurrentie van minstens 2 extra prèèsvechters gelijk den Lidl en een Jumbo. Dan kan ik as ouwe mèès zelf mijn boodschappen weer doen in ons dörpke. Naor keuze in welke winkel en alleszins goejekoper dan tegen die ‘oge blauwe monopolie prèèze. Dan kan ik misschien weer van mijn AOW rondkommen en ook weer een bietje spaore.” “Ja,lach mar” zegt Jan.”Ge wit mar nooit. We ebbe nou al recessie. Wie wit wor ’t wel net zo as in de jaoren 30 van vörigen eeuw. Da zèède blij da-ge-nog-wa uit ‘n spaorspot kan pakke!” Corné Brugman De eerstvolgende evenementen:
|
wordt er gepraat over van alles wat zich in onze gemeente afspeelt. 
“Ja, ja da’s zeker hé?” zegt hij. “Gelukkig gaot mijn poetsvrouwke om boodschappen naar Berrege, anders kwam ik nog meer tekort op mijn AOW. Ze neemt dan ook mijn spullen meej uit den Lidl of Jumbo. Da’s stukken van mèèse goejekoper dan uit die winkels in ons dörpke.”
“Ja, dan was ’t vroeger wel anders, hé?” zegt Jan. “Toen waren d’r nog veul zelfstandige ondernemers, meej ieder een eigen aanbod en unieke winkel identiteit. Zelfs de etenswaren die ze verkochten smaakten uniek. Allez, neem nou mar eens een droge wöst. Die komt bij AH uit een vleesfabriek en smaokt altij hetzelfde en erger … die kost ook overal even duur. Vroeger nie, hé? Toen oi iedereen een andere receptuur en bepaolde elke winkel z’n eigen prèès. Da-was meej alles zo. Mar nou nie meer. Alles is te koop en alles is hetzelfde. Zowel in smaok, as in prèès. Of ge mot concurrentie ebbe. In ons dorp zèèn zat winkels. Teveul eigenlijk. Mar d’r zou er eigenijk nie één hetzelfde mögen zèèn. Allez, neffe één Albert Heijn most d’r minstens een Lidl, een Aldi en nog een extra supermart zèèn. Gelijk een Jumbo of een Spar. Dan oien we nou kunne kieze, op basis van assortiment en van prèèze. Nou kan da nie, vanwege het AH monopolie. Da’s een fout van onze bestuurders. Die oien da motte vörkomme, hé? In ons belang, as burgers en as inwoners. Mar witte. Ik dienk da ze aondelen ebbe in Ahold of zo. Of da ze d’r anders alleszins op één of andere manier eiers onder ebbe liege. Waorom zouwen ze anders da-monopolie spel toestaon? Alleszins nie in ons belang!”
