“ Edde ook aandelen, buurman? Ik dink van nie hé, want gij zèèt nie saggerèènig!”
Jan heeft gelijk. Aandelen bezitten of speculeren met spaargeld is nooit mijn ambitie geweest.
“Ik eb ook nooit aandelen gekocht” zegt Jan. “Ik eb mijn centjes altij bij den boerenleenbank gezet en ik was content meej den interest. Da-was nooit veul, mar mijn spaargeld groeide wel elk jaor een bietje. Witte, ze probeerden wel bij den bank. Om me te verleiden tot andere spaarregelingen. ’t Enige wa-da’k deej was een deel van mijn centen vastzetten veur langere tijd en ik eb rekeningen bij meerdere banken geopend. Maximaal 40.000 euro per bank, want da-wor gegarandeerd deur den regering, hé? Ja, ja buurman. Zo eb ik bekâânt 200.000 euro en daor gebeurt niks meej. ’t Groeit alleen elk jaor pakweg 4 percent. Nie veul. Mar genoeg, hé? Deur mij is de financiële markt dan ook nie ontploft! Ik was nooit een grootbroeker. Ik eb nooit boven mijn stand geleefd en ik eb ook nooit ’t onderste uit den kan willen ebbe.”
 We drinken koffie in onze keuken. De krantenkoppen melden een slachting op de beurzen en miljarden interventies door de overheid.
“Ik erger me daor kapot aon” zegt Jan. “Ze speulen meej ons gemeenschapsgeld of ’t niks is. Ik dink mar zo, belasting is d’r alleen veur zörgplicht. Om te zörgen veur de burgers. As ze zwak zèèn of ziek, scholing motte ebbe of een uitkeringske. Verder motte onze straoten en stoepkes onder‘ouwen worre en moet d’r licht en riool zèèn. Da’s zörgen veur de burger, hé? Mar al die grootbroekerij van tegenwoordig! Da’s niks. Ik wies allang da’t zou gaon klappen. Da kon niet uitblijven. Wa-dinkte? Alles draait op krediet. Elke prèès is opgepompt meej veul werme lucht. Of ge nou een ‘uis mot kope, een stukske grond, een auto, meubels of elektrieke apparate. Alles is te duur en gebaseerd op kopen meej krediet. Nou zèèn ik mar een eenvoudige mens, mar ik wit da-as alles op krediet gebaseerd is, da-alleen mar kan bij aanhoudende groei. En da-kan nie, hé? De bomen groeien nou eenmaal nie tot in den ‘emel.”
 Ik lach en constateer dat Jan goed is in zijn kennis van spreekwoorden.
“Ja, ja, da’s zeker, hé ?” zegt Jan ernstig. “Ge lacht daor meej. Mar witte, spreekwoorden en gezegdes zijn vaok ‘onderden jaoren oud. Tegenwoordig noemen ze da minachtend volkswijsheid. Mar het is wijsheid, door de mense gedurende eeuwen ervaren. As - die beursspeculanten, banken, marketeers, projectontwikkelaars en politiekers zich daor eens meer meej bezig zouwen ‘ouwen, dan was ’t in de financiële wereld nie fout gelopen!”
Ik vraag Jan welke wijsheden elke bestuurder als leidraad bij zijn handelen moet hanteren. Even denkt hij na. Dan somt hij met luide stem een reeks tegeltjeswijsheden op.
“Geld maakt nie gelukkig” “Geld dat stom is, maokt recht wa-da krom is.” “Je kan geld nie van de bomen schudden.” “Geld, geweld en gunst, breken recht, zegel en kunst.” “Geld is de zenuw van den oorlog.” “Men moet geen goed geld, naor kwaod geld gooien.” ‘Dat is geld in ’t waoter smijten.” “ ’t Geld groeit me niet op mijnen rug.” “De één mot je geld geven, de ander moet je betaole.” “Die geld heeft, heeft geweld.” “Zij ebbe ’t geld niet, mar ’t geld heeft hen.” “Hij maokt van geld zijn afgod.” “Ge mot geld verdienen om te leven, nie leven om geld te verdienen.” “Waor geld is, is den duvel.” “Hoogmoed komt veur den val.” “Wie het onderste uit de kan wil ebbe, krijgt het lid op den neus” “De kruik gaot net zolang te waoter, tot die barst” “Geld is een goede dienaar, mar een slechte meester.”
Als alle mensen als mijn oude buurman zouden zijn, was er beslist geen financiële crisis! Corné Brugman
De eerstvolgende evenementen:
|
Even geduld ...
Publicaties 
| 
