Deze teksten dienen gelezen te worden als een column èn zijn een 'vertaling' van de borrel- en kassa praatjes in onze gemeente.
Ze dienen NIET gezien te worden als een weergave van de mening van de heemkundekring zelf!

~~~~~~~~~~~~   

Jan heeft me gevraagd een autorit met hem te maken door de polders, waar hij vroeger als boerenknecht heeft gewerkt. “Want in de lente zèèn de polders op z’n schoonst, hé? Meej al da ontluikend groen.” We rijden via Woensdrecht richting Bath.  De Grindweg doet hem gruwen. De hoge windmolen met de lelijke moderne boerenschuur, gecombineerd met een fraai woonhuis,  zijn een doorn in zijn ogen.

“Da’s toch geen boerderij, hé? Da’s minachting van ons landschap” concludeert Jan. Op het einde van de weg in de Damespolder staat gelukkig nog een idyllische hoeve. Omgeven door hoge bomen. Net als aan het begin van de Boompjesdijk. “Kèèk” zegt Jan glunderend, “zo zou ’t overal motte zèèn. Da’s wa-de mèèse geirn zien.”

Ik zeg niks, maar Jan heeft gelijk. Wanneer ik in ons land op vakantie ben, geniet ik - net als de meeste toeristen - van het behouden platteland zoals in Drenthe, de Achterhoek, Limburg of Zeeland. Daar zijn nog veel boeren die hun boerderij koesteren. Of verbouwen resp. nieuw bouwen met binnenin alle aspecten van hedendaagse bedrijfsvoering, maar aan de buitenkant geheel in traditionele regionale stijl. Omzoomd met groen en traditioneel met kippen en ganzen op het erf. Van zo’n platteland en zulke bedrijven gaat rust uit en landschappelijke waarde. Wat toeristen aantrekt voor zowel fiets- als wandeltochten, met als meerwaarde dat ze over toeristische routes lopen en niet langs doorgaande wegen met langsrazend verkeer. Dergelijke landschappen worden zeldzamer. Omdat efficiency en maximaal rendement steeds vaker prevaleert boven liefde en waardering van het landschap.

Het lijkt of Jan gedachten kan lezen. “Die jonge boeren maoke ons landschap naor de kloten, meej toestemming van ons stadskantoorke. Want daor geven ze tenslotte bouwvergunningen af zonder restricties vör de waorde van ons traditionele landschap. Ik snap da-nie. Oe kunde Wôôsdrecht nou op d’n kaort zette as groene toeristische wielergemeente op den Brabantse Wal, as ge ons landschap zo laot verkrachten? Moderne boerderije lèèke eerder op lelijke bedrijfsterreinen dan op een traditionele hoeve, hé?”
 Ik vind dat Jan gelijk heeft.

De samenhang met onze eeuwenoude traditie verdwijnt in hoog tempo. Waar vorige generaties hun leven richtten op landschap en natuur, stemmen ondernemers nu met steun van de gemeente en/of bancaire dwang het landschap af op bedrijfseconomische inzichten en wensen. Waardoor de aloude aantrekkingskracht van het platteland verloren gaat. Voor toeristen en dagjesmensen, stedelingen en dorpsbewoners, die voor het jachtige bestaan, in hun vrije tijd en vakanties rust zoeken. Rust die de natuur en ons platteland altijd kenmerkte. 
Het is triest dat men voor bestemmingsplannen ontheffing wilt verlenen. Zoals in de Oud-Hinkelenoordpolder, waar als doeleinde geldt: ‘goede landschappelijke inpassing in de vorm  van groen voorzieningen met een visueel afschermende  functie naar het omliggende gebied’. Desalniettemin mogen boeren - ondanks deze waardebepaling en de massale grootte van de al aanwezige gebouwen -  hier onevenredig uitbreiden en onze polders blijvend aantasten. In Woensdrecht is daardoor sprake van ernstige verstening en wordt de openheid en zichtlijnen structuur van onze polders onomkeerbaar aangetast.

“Ja, da’s zeker” zegt Jan. “Van een heemkundig waardevol landschap blijft zo niks over.”

Corné Brugman

De eerstvolgende evenementen:

Openstelling stree... 27.05.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Bestuursvergaderin... 30.05.2012 20.00	Bestuur	Heemhuis 't Kwartier
Praatmorgen in 't ... 03.06.2012 10.00	Zuidkwartier	Heemhuis 't Kwartier
Openstelling stree... 10.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Openstelling stree... 24.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas

Designed by Ed Prop.