Deze teksten dienen gelezen te worden als een column èn zijn een 'vertaling' van de borrel- en kassa praatjes in onze gemeente.
Ze dienen NIET gezien te worden als een weergave van de mening van de heemkundekring zelf!

~~~~~~~~~~~~

Het is middag. De telefoon rinkelt en wanneer het ding zes maal is overgegaan, neem ik op.
“Meej Jan”  zegt mijn oude buurman. “Ge mot sebit komme zien, wa-da’k nou van mijnen oomzegger eb gekrege!” Hij wacht mijn antwoord niet af en gooit de hoorn op de haak.
Ik besluit direct te gaan kijken, wetend dat Jan een lang wegblijven niet zal begrijpen.
De reden dat ik direct moet komen,  moet wel heel bijzonder zijn. Wanneer ik amper vijf minuten later zijn huisje binnenstap zit hij glunderend in zijn vooroorlogse zetel. Hij zegt niks. Nieuwsgierig kijk ik rond. Jan zet zijn cassettespeler aan. Boerenmuziek vult de kleine woonkamer. Ik herken ’t Kliekse: ‘Dans rond het brandend patattenloof.’

Als ik naar de muur kijk tussen de bestede en de schouw begint Jan te glunderen. “Nou, wa-vinde d’r van , buurman?”
Aan de muur hangt een donkere lijst met een reproductie, Van een boerengezin rond de tafel. “Die kende nie, hé?”  zegt Jan.“Da-zèèn de soepeters” vertelt Jan opgewonden. “De soepeters van Melsen.

Mijnen oomzegger kocht da schoon tafereelke vör mij in Antwerpe, op den antiekmarkt bij den Annatunnel.  M’n oomzegger wit da m’n jonge jaore, den schoonste tijd van mijn leven was. Mar ook da-‘k vroeger in Zandvliet bij tante Philomene altij hoorde verhaolen over Marten Melsen, die toen in Stabroek woonde. Want de man van tante Philomene leurde zomers zeekraol en lamsoor uit in Berendrecht, Stabroek en Lillo.
In dien tijd was Melsen een gekend artiest. Allez, in Stabroek en omgeving dan toch. Van de wijde wereld wieste mijn oom en tante nikskenie. Mar da-gaf nie, want ze waore daormee content. Nou is Melsen een grote naam. D’r is de kommende weken zelfs een expositie in het Ravenhof, witte-da?”
Wanneer ik mijn hoofd schut, trekt Jan z’n stoute schoenen aam.

“Buurman, wilde-gij meej mij daor eens naor toe rijen? Ik trakteer dan op een goeie pint in ’t staminee van ’t Ravenhof. Het vroegere koetshuis.”
Ik beloof Jan graag dit plezier te doen, want hij maakt me nieuwsgierig naar Marten Melsen.  Een schilder die ik tot op dit moment nog niet kende.
Jan vertelt dat Melsen kunstschilder was, maar ook tekenaar en grafisch ontwerper. Geboren in 1870 te Brussel en gestorven aan keelkanker te Stabroek in 1947.  Het waren met name boeren die hij schilderde. Aan de arbeid, in huis,  in de kroeg en bij alle mogelijke dorpse manifestaties. Zijn schildersperiode kende grofweg drie periodes.

“Mar zijn 1e en leste periode waore de schoonste” zegt Jan vol overtuiging. “Toen schilderde hij boerenmèèse.  In al hun doen en laote, in hun vertrouwde en herkenbaore leefomgeving. Hun leven van alledag. Tijdens zijn beginperiode  leek Marten beïnvloed deur ouwe Vlaamse en Ollandse meesters. De mèèse zeeje dattum precies een broer van Breughel was.  Na den groten oorlog veranderde da, gelijk mijnen  oomzegger da noemt, in een impressionistische periode. Ik eb daor niks meej. Da’s vör mij geen boerenleven.  Mar gelukkig bekeert Melsen zich weer tijdens de crisisperiode. Tot zijn dood in 1947 grijpt de meester terug naor zijn beginperiode. Den beste tijd. Vör mij dan toch. As boerenknecht was dien tijd, de schoonste tijd in mijn leven. Tussen de boerenmèèse in onze Zuidwesthoek.”
Ik ben nieuwsgierig geworden. Ik verheug me op ons voorgenomen bezoek aan het Ravenhof.
Om samen met Jan zijn boerentijd van toen, op artistieke wijze weergegeven,  te ervaren.

Corné Brugman

De eerstvolgende evenementen:

Openstelling stree... 27.05.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Bestuursvergaderin... 30.05.2012 20.00	Bestuur	Heemhuis 't Kwartier
Praatmorgen in 't ... 03.06.2012 10.00	Zuidkwartier	Heemhuis 't Kwartier
Openstelling stree... 10.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas
Openstelling stree... 24.06.2012 13.30	Zuidkwartier	Museum den Aanwas

Designed by Ed Prop.